Over skiën en dat hele belangrijke niet-detail

23jan11

Eerst drie dagen zon, en warm. Nu ja, toch veel te warm voor januari: een dikke tien graden in het zonnetje, nul graden grens op maar liefst 3000 meter. In beweging blijven was de boodschap: anders verging je lijf tot een grote zweetbol, ingepakt in die dikke skikleren.
Dan vier dagen zon, wind, en kou. Echt ja, de gevreesde januarikoude: zo’n min 15 graden, zelfs in het zonnetje. In beweging blijven was de boodschap: anders verkleumde je lijf tot een groot ijsblokje, zelfs ingepakt in die dikke skikleren.
Pijne spieren, die waren er zeker (soms leken mijn benen echt wel pudding). En blauwe plekken: op mijn billen van te vallen op mijn snowboardbinding (een blauwe plek van historische proporties), en net bovenop mijn linkerborst: van omver geskied te worden door ‘den Duits’.
Aan dat accidentje hield ik ook vreselijke stijve rug over, die ik dan weer probeerde te bestrijden door een massage.

De après ski was ook erg aanwezig. De dag werd traditioneel afgesloten door enkele rondjes aan den toog van Oscar’s Schirmbar. We dronken de traditionele Jägermeister, ein kleines Bier, ein grosses Bier, ein Glühwein,  Jägetee und Flying Hirsch, we ontdekten de Apero Spritz en de Flying Mooh. Al zorgt die laatste (room en Jägermeister) voor schiftingsverschijnselen in je buik. We amuseerden ons rot en waren stikjaloers op Nederlander Mike, die al 18 jaar in Oostenrijk woonde. We ontdekten de Hollandse après ski-bar George en werden er omsingeld door talrijke Nederlanders met een gemiddelde leeftijd van 45 die in koor wat Schlagers meebrulden. Spontaan doopten we ons om tot een meebrullend troepje Hollanders met de namen Joop en Truus, Kees en Mien: helemaal undercover!

Je hoort het… het was een fantastisch skiverlof.

En oh ja, nog één dingetje, wat ik ook nog wel wil vertellen…
Ik kreeg een cadeau’tje van Vriend: buiten op een terras, met zicht op de bergtoppen die in het zonnetje lagen, ging ie op z’n knie zitten en kreeg ik een klein doosje met daarin een prachtige vintage ring met een groene smaragd, die hier nu aan mijn vinger zit te schitteren.

Ja ja… Ik ben verloofd… Wie had dat zien aankomen??

Gearchiveerd onder:Familie, Love, Vakantie   |  6 Comments