11jan11

Volgende week ben ik er weer even niet.
En nee, ik ben er niet echt rouwig om: vrijdagnacht kruipen we met z’n allen, mijn ouders, zus en vriend, Vriend en ik, ons gehuurde busje in en cruisen we richting het land van sneeuw, zon, après ski: Tirol.

We gaan voor de herkansing, opnieuw naar Serfaus, zelfde ski-oord, zelfde appartementje, zelfde mensen.
Vorig jaar kwamen we na een drietal dagen terug naar huis, m’n liefste grootvader is toen overleden. Nu gaan we met z’n allen terug, we gaan ervan genieten alsof we het nog nooit hebben gedaan. We gaan skiën en boarden dat ons leven ervan afhangt, onze haren laten uitwaaien, onze benen laten werken en ‘s namiddags, als de skiliften ermee ophouden en we helemaal voldaan zijn, dan duiken we vol overgave de après ski in en toasten we op mijn vake.

Dus excuseer me, dat ik er weer even niet ben… Ik kan er niet aan doen: Ich gehe nach Tirol, ganz toll!

Gearchiveerd onder:Vakantie   |  1 Comment